Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2007

Τα κεφάλια μέσα

Πάει κι αυτό. Ο κάθε εχέφρων πολίτης αυτής της χώρας άσκησε το εκλογικό του δικαίωμα με συνέπεια, υπευθυνότητα και ευσυνειδησία. Οι κάλπες, σκληρές και αδυσώπητες μέσα από την μαθηματική τους γλώσσα, αποφάνθηκαν: εκ νέου η εντολή δόθηκε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και στη Νέα Δημοκρατία. Και πριν αρχίσετε να μιλάτε για λαϊκό μαζοχισμό, μάθετε ότι δεν υπάρχουν τρελοί λαοί. Υπάρχουν μόνο τρελοί άνθρωποι.
Συγχωρέστε μου το "γαλλικόν" της γλώσσας, αλλά το τι μαλακίες έχω ακούσει, τόσο από τους νικητές όσο και από τους νικημένους, δεν λέγεται. Και πιστεύω ότι θα συνεχίσω να τις ακούω. Περίχαρα τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας άρχισαν ήδη τους φανφαρονισμούς για "ξεκάθαρη νίκη", για "εμπιστοσύνη του λαού", για "εκτίμηση του έργου του κόμματος". "Συνεχίζουμε δυναμικά", "με περισσότερη ευθύνη", "υπέρ του λαού". Στον αντίποδα, ένα ΠΑ.ΣΟ.Κ στα γόνατα μετά την κοτρόνα του 38 και κάτι τοις εκατό αλλά με υποσχέσεις για "δυναμική αντιπολίτευση", "αναζήτηση ευθυνών" και "αναδιοργάνωση". Κ.Κ.Ε και ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ μιλούν για "νίκη της ελληνικής αριστεράς στην Βουλή", θυμίζοντας κάτι από Χαρίλαο Φλωράκη και τις αλήστου μνήμης δηλώσεις του-"η συγκλονιστική σου παρουσία, λαέ της Αθήνας"- στους τρεις τέσσερις από κάτω. Και σφήνα το ΛΑ.Ο.Σ του Καρατζαφύρερ, σα πρωτάρα στο κουρμπέτι, να ανασύρει τις σκονισμένες περγαμηνές με τα "δίκαια της πατρίδος" και τα όνειρα για "την Πόλη και την Αγια-Σοφιά".
Σαν Έλλην πολίτης και ψηφοφόρος, πρέπει να δηλώσω ότι το περίμενα. Μπορεί η προηγούμενη κυβέρνηση Καραμανλή να ήταν, επιεικώς, αλαλούμ, αλλά το ίδιο αλαλούμ ήταν και η αντιπολίτευση. Στην κρίσιμη προεκλογική περίοδο, συνέβησαν δύο τινά: η Νέα Δημοκρατία δεν είχε καν πρόγραμμα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ είχε κάτι που μόνο πρόγραμμα δεν το λες. Μουδιασμένος από το απίστευτο χάλι, ο μισός λαός έκρινε ότι δεν έχει την δύναμη να ρισκάρει. Ο άλλος μισός ψήφισε εθιμοτυπικά. Οπότε, πάλι τα ίδια. Η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει το γκρέμισμα με Αλογοσκούφηδες, Πολύδωρες και Μαριέτες, το ΠΑ.ΣΟ.Κ θα είναι και πάλι ωσει παρόν και, στην ουσία, σε βαθιά κατάψυξη, εμείς θα κατεβούμε και πάλι στους δρόμους, απέναντι στα ΜΑΤ, στα γκλομπ, στις ζαρντινιέρες και στα καπνογόνα, η G700 θα συνεχίσει να τσουβαλιάζεται σαν τα πρόβατα στα Ταμεία Ανεργίας, οι κουμπάροι θα συνεχίσουν να καταπίνουν τις μίζες και τα δάνεια της Ευρώπης και η γιαγιά μου θα συνεχίσει να φυτοζωεί με τα τριακόσια ευρώ της σύνταξης την ίδια στιγμή που οι μεγαλοβιομήχανοι θα μας γδέρνουν με στομωμένο μαχαίρι.
Μετά από όλα αυτά, έχω ένα μήνυμα να δώσω. Όχι στους πολιτικούς ή σε όλους τους πολίτες. Το στέλνω ειδικά σε άτομα σαν κι εμένα, σε άτομα με την ίδια τρέλα, σε άτομα τα οποία, μέσα από μια οθόνη υπολογιστή και μερικές γραμμές κώδικα, μπορώ να ονομάζω φίλους, έστω κι αν δεν τους έχω δει ποτέ.
Θεωρώ τιμή μου να αποτελώ ένα κομμάτι της ελληνικής blogosphere, έστω και τόσο μικρό και ασήμαντο. Νοιώθω υπερήφανος που υπάρχουν άτομα σε όλη την ελληνική επικράτεια-ίσως και αλλού- που δεν το θεωρούν χάσιμο χρόνου να περάσουν από δω και να μου πουν μια κουβέντα. Λυπάμαι, αλλά είμαι απαισιόδοξος. Νοιώθω ότι δεν χάσαμε απλώς την μάχη, αλλά τον πόλεμο. Ελπίζω μόνο να μην συμφωνείτε μαζί μου σ'αυτό. Το ελπίζω...το εύχομαι...και σας το ζητάω σαν χάρη.

6 σχόλια:

  1. τουλαχιστον είδαμε κόσμο να μετακινείται στα μικρότερα κόμματα. όχι δηλαδή πως κι αυτά είναι της προκοπής αλλά κάτι είναι κι αυτό:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τρεις κι ο κούκος είναι πάλι!Δεν βλέπω τι μπορεί να αλλάξουν!

    Υ.Γ:Δεν περίμενα να σε δω τόσο αργά!!!
    :\

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάντως τοσα και τοσα διαβασαμε στην μπλογκοσφαιρα τις τελευταιες μερες κι εγω προσωπικα είχα αρχίσει να πειθομαι ότι κάτι μπορει να αλλαξει. Τελικα αποδειχθηκε ότι οι bloggers είμαστε εκτος πραγματικοτητας, ή είμαστε τοσοι λίγοι που δεν αποτυπώνεται sτο αποτελεσμα.

    Νομίζω ότι είσαι απαισιόδοξος επειδή περιμένεις αλλαγες πολύ γρήγορα. Αυτές οι αλλαγες γίνονται μόνο στο "Περι φωτίσεως", του Σαραμαγκου. Καλημερα και κουραγιο. Εμειναν μονο 3 χρονια και 364 μερες ακομα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανταποδίδω την καλημέρα!Συνεχίζω να πιστεύω σε μας, από τον πιό μικρό μέχρι τον πιό μεγάλο. Όταν βλέπω περιπτώσεις σαν της Αμαλίας, πιστεύω ότι υπάρχει κάτι να πιαστούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. zekia...
    Ο κόσμος που μετακινηθηκε στα μικροτερα κόμματα είναι μαλλον ψηφος διαμαρτυριας προς τα 2 μεγαλα κομματα. Επισης υπαρχει και υψηλο ποσοστο αποχης, το οποίο τα κομματα αρνουνται να σχολιασουν και να πιασουν το περιβοητο "μηνυμα" των εκλογών.

    Geysser..
    Συμφωνω με τον fidelio, ως προς το ότι οι αλλαγες γίνονται πολυ αργα. Μην είσαι απαισιοδοξος γι' αυτό. Το προβλημα είναι ότι ο λαος ψηφιζει συντηρητικα.

    Οι περιπτωσεις σαν της Αμαλιας είναι σημαντικες, αλλα μοιαζουν με σταγονα στον ωκεανο, ειδικα όταν το αποτελεσμα των εκλογων είναι ακομα νωπό στο μυαλό μας. Τηρουμενων των αναλογιων παντως, τα δυο μεγαλα κομματα έχασαν αρκετη απο τη δύναμη τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή